« ING-analist: AEX naar… | Home | Gouden tijden »

Peak Oil en het zwarte goud

In november dit jaar presenteert het IEA de resultaten van een uniek onderzoeksproject waarbij de mondiale olievoorraden tot 2030 in kaart worden gebracht. Voor het eerst zijn hiervoor de 400 grootste olievelden ter wereld onderzocht. Vorige week lekte al het een en ander uit in de Wall Street Journal. De boodschap: aanbod van ruwe olie is veel te optimistisch ingeschat.

Vraag en aanbod
Tot nu rekende de organisatie op een geleidelijke stijging van de olieproductie van 87 miljoen vaten per dag nu naar 120 miljoen in 2030. Waarschijnlijk zal dit in november worden teruggeschroefd naar 100 miljoen vaten. Per jaar praten we dan over een gemiddelde toename met slechts 0,7 procent. De mondiale olieproductie groeit trouwens de afgelopen twee jaar al nauwelijks meer.

De Mexicaanse olieproductie daalde in april met 13 procent tot 2,8 miljoen vaten per dag, de grootste krimp in twaalf jaar tijd. Vorige maand maakte het Internationaal Energie Agentschap bekend dat de Russische olieproductie voor het eerst in tien jaar tijd is gedaald. De productie van ’s werelds grootste olieproducent Saoedi-Arabië is in twee jaar tijd met bijna 20 procent ingezakt.

Het IEA verwacht dat de mondiale vraag naar ruwe olie in de nabije toekomst flink wordt opgedreven door China, India en het Midden-Oosten. Ter illustratie, de dieselimport in China steeg alleen al in maart met 50 procent en de olie-import met 25 procent. Het grootste deel van de huidige productie komt echter uit velden van minstens tien jaar oud die bijna aan hun productielimiet zitten.

Speculatie-effect
Volgens een recente Canadese studie wordt een eventuele lagere vraag uit de VS door de afzwakkende economie makkelijk gecompenseerd door de toenemende groei van ontwikkelingslanden. Men wijst op een stijging van autoverkopen in 2007 met 60 procent in Rusland, 30 procent in Brazilië en 20 procent in China. Een kwestie van tijd dat India ook in dat rijtje staat. In 2007 zijn er wereldwijd ca. 7 miljoen auto’s bijgekomen!

Natuurlijk speelt de lage dollar ook een rol. Die maakt olie in andere valuta goedkoper, hetgeen extra vraag creëert en producenten de mogelijkheid biedt prijzen te verhogen om valutaverlies te compenseren. Daarnaast is olie als belegging een veilige haven, vergelijkbaar met goud. Toch wordt het dollar- en speculatie-effect mijns inziens overschat. Vraag en aanbod raken steeds verder in onbalans. Ook is er twijfel over de ‘bewezen’ oliereserves in het Midden-Oosten.

Investeringen
Grote oliemaatschappijen raffineren meer dan uit de grond kan worden gehaald. Om dit tekort op te vangen moet er dure ruwe olie op de markt worden bijgekocht. Mede een gevolg van onvoldoende investeringen in het verleden. Olie wordt duurder en is bovendien steeds lastiger te exploreren. Gouden tijden voor olieservicebedrijven als Fugro (mijn favoriet) en SBM Offshore.

Peak Oil is het moment waarop een piek wordt bereikt in de olieproductie, gebaseerd op een model ontwikkeld in 1956 door geofysicus M. King Hubbert. Tot vorig jaar een omstreden theorie, een enkeling noemt het zelfs nu nog een sekte, maar de fundamentals wijzen erop dat dit scenario veel sneller dan gedacht werkelijkheid kan worden. Grote olietekorten worden al over 5 jaar verwacht.

Trend bullish
Goldman Sachs verwacht een olieprijs van 140 dollar deze zomer en 200 dollar volgend jaar. En alternatieve energie? Fatih Birol, chief economist van de IEA, vorig jaar: “unfortunately, there's a lot of talk, but very little action. I really hope that consuming nations will understand the gravity of the situation and put in place radical and extremely tough policies to curb oil demand growth.”

Natuurlijk zijn (forse) neerwaartse correcties mogelijk, maar de lange termijn trend blijft bullish. Een aanhoudend zwakke dollar legt bovendien een stevige bodem onder de koers. Peak Oil wordt groot nieuws, daarom alvast deze Twitter-pagina. Beleggen in schaarste loont. Maar de tijd dringt om uw aandelenportefeuille alsnog ‘olieproof’ te maken.