11 december 2003 - Peter Vermeulen

Door in het belastingjaar 2003 verlies te nemen op de ‘dogs’ in de portefeuille, ontstaat er een belastingvoordeel. Dit verlies (capital loss) kan namelijk in mindering worden gebracht op de inkomstenbelasting. Naast de individuele portefeuilles bestaat er ook een markt voor ‘variable annuites’. Aan het einde van vorig jaar ging in de totale ‘variable annuities’ markt $789 miljard om; dit komt vooral doordat de commissies op deze plannen hoger lagen dan op andere fondsen/plannen.

Nu heeft de aandelenmarkt in 2003 redelijk gepresteerd, maar het gemiddelde rendement op de een-, drie- en vijfjarenplannen (variable annuities) is negatief . Bij het verkopen van de plannen moet er wel een boete (‘surrender charge’) worden betaald die kan variëren van 0 tot 10%, maar dit weegt in de meeste gevallen niet op tegen het belastingvoordeel.
Hoewel de opbrengst uit de verkopen geherinvesteerd kan worden in de aandelenmarkt, zal dit nooit voor de volle 100% gebeuren. Er zal ook een ‘time lag’ effect zijn; na de verkoopopdracht zal het geld niet direct op de rekening van de particulier staan. De besparing op de inkomstenbelasting staat voorlopig feitelijk ook nog niet op de rekeningen.
Verder mag er bij het in korting brengen van een capital loss op de inkomstenbelasting binnen een periode van dertig dagen niet dat fonds worden aangekocht waarop de verliezen zijn geboekt.
Op de korte termijn kan dit dus verkoopdruk opleveren; op de middellange termijn is dit effect te verwaarlozen gezien de herinvesteringen van de verkoopopbrengst en de belastingvoordelen die geïnvesteerd kunnen worden. Daarnaast begint vanaf februari 2004 de volgende ronde aan belastingteruggaven, dat voor het gemiddelde gezin al gauw een check van $2500 inhoudt.

Ik verwacht dus geen red-nose rally, en heb januari puts op de AEX gekocht met een uitoefenprijs van 320. Echter wel met een strakke stop loss, want de macro-economische variabelen duiden op een robuust economisch herstel. Neemt niet weg dat er risico’s te over zijn. Zo neemt de FED het woord inflatie weer in de mond (mede als gevolg van hoge prijzen van commodities), wat kan duiden op eerder dan verwachte renteverhogingen. Daarnaast staat de olieprijs weer boven de $30, wat vooral komt door de verwachting van een strenge winter in de V.S. December lijkt dus een maand te gaan worden waarin de olieprijs meer dan 5% stijgt, met als gevolg dat er een grote kans bestaat dat de beursindices in januari zullen dalen. De yield op de ten-year-note van de V.S. is nog maar 14 basispunten verwijderd van de 4,5% grens; deze grens is voor institutionele partijen en pensioenfondsen het switching point van aandelen in obligaties. En dan hebben we nog de verder verzwakkende dollar. De ‘twin deficits’ zorgen tot nu toe voor een geleidelijke herwaardering van de dollar. Daarnaast zijn de tekorten structureel, het is geen nieuwe ontwikkeling.

Neemt niet weg dat het risico van een escalatie aanwezig blijft in de vorm van een verder afnemende bereidheid van buitenlandse investeerders om in de V.S. te beleggen met als gevolg een stijgende rente, wat weer een rem is op verdere groei. Echter, we moeten ook de automatische stabilisatoren niet uit het oog verliezen; gezien de groeiprojecties van het BBP moeten de belastinginkomsten ook weer toenemen.

Conclusie: korte termijn: negatief; middellange termijn: positief; lange termijn: neutraal.

1. Zie voor een verdere beschrijving deze site: http://www.sec.gov/investor/pubs/varannty.htm
2. Bron: Morningstar
3. Blijkt uit een onderzoek van de Erasmus Universiteit
4. Tekort op de lopende rekening en een tekort op de overheidsbegroting